| تبليغات | X |
|
سه تاریون برای آنهای که موسیقی را خوب گوش میکنند
|
||
|
محل درج آگهی و تبلیغات شما نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 توسط hamid reza
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سی و یکم شهریور 1390 توسط hamid reza
نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و هفتم تیر 1390 توسط hamid reza
همراه خود نسیم صبا می برد مرا یا رب چو بوی گل به کجا می برد مرا؟ سوی دیار صبح رود کاروان شب باد فنا به ملک بقا می برد مرا با بال شوق ذره به خورشید می رسد پرواز دل به سوی خدا می برد مرا گفتم که بوی عشق که را می برد ز خویش؟ مستانه گفت دل که مرا می برد مرا برگ خزان رسیده بی طاقتم رهی یک بوسه نسیم ز جا می برد مرا نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و ششم تیر 1390 توسط hamid reza
الا ای آهوی وحشی کجایی مرا با توست چندین آشنایی دو تنها و دو سرگردان دو بیکس دد و دامت کمین از پیش و از پس بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که میبینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش که خواهد شد بگویید ای رفیقان رفیق بیکسان یار غریبان مگر خضر مبارک پی درآید ز یمن همتش کاری گشاید مگر وقت وفا پروردن آمد که فالم لا تذرنی فردا آمد چنینم هست یاد از پیر دانا فراموشم نشد، هرگز همانا که روزی رهروی در سرزمینی به لطفش گفت رندی رهنشینی که ای سالک چه در انبانه داری بیا دامی بنه گر دانه داری جوابش داد گفتا دام دارم ولی سیمرغ میباید شکارم بگفتا چون به دست آری نشانش که از ما بینشان است آشیانش چو آن سرو روان شد کاروانی چو شاخ سرو میکن دیدهبانی مده جام می و پای گل از دست ولی غافل مباش از دهر سرمست لب سر چشمهای و طرف جویی نم اشکی و با خود گفت و گویی نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز به یاد رفتگان و دوستداران موافق گرد با ابر بهاران چنان بیرحم زد تیغ جدایی که گویی خود نبودهست آشنایی چو نالان آمدت آب روان پیش مدد بخشش از آب دیدهٔ خویش نکرد آن همدم دیرین مدارا مسلمانان مسلمانان خدا را مگر خضر مبارکپی تواند که این تنها بدان تنها رساند تو گوهر بین و از خر مهره بگذر ز طرزی کن نگردد شهره بگذر چو من ماهی کلک آرم به تحریر تو از نون والقلم میپرس تفسیر روان را با خرد درهم سرشتم وز آن تخمی که حاصل بود کشتم فرحبخشی در این ترکیب پیداست که نغز شعر و مغز جان اجزاست بیا وز نکهت این طیب امید مشام جان معطر ساز جاوید که این نافه ز چین جیب حور است نه آن آهو که از مردم نفور است رفیقان قدر یکدیگر بدانید چو معلوم است شرح از بر مخوانید مقالات نصیحت گو همین است که سنگانداز هجران در کمین است
الا ای آهوی وحشی کجایی مرا با توست چندین آشنایی
دو تنها و دو سرگردان دو بیکس دد و دامت کمین از پیش و از پس
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم
که میبینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش
که خواهد شد بگویید ای رفیقان رفیق بیکسان یار غریبان
مگر خضر مبارک پی درآید ز یمن همتش کاری گشاید
مگر وقت وفا پروردن آمد که فالم لا تذرنی فردا آمد
چنینم هست یاد از پیر دانا فراموشم نشد، هرگز همانا
که روزی رهروی در سرزمینی به لطفش گفت رندی رهنشینی
که ای سالک چه در انبانه داری بیا دامی بنه گر دانه داری
جوابش داد گفتا دام دارم ولی سیمرغ میباید شکارم
بگفتا چون به دست آری نشانش که از ما بینشان است آشیانش
چو آن سرو روان شد کاروانی چو شاخ سرو میکن دیدهبانی
مده جام می و پای گل از دست ولی غافل مباش از دهر سرمست
لب سر چشمهای و طرف جویی نم اشکی و با خود گفت و گویی
نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز
به یاد رفتگان و دوستداران موافق گرد با ابر بهاران
چنان بیرحم زد تیغ جدایی که گویی خود نبودهست آشنایی
چو نالان آمدت آب روان پیش مدد بخشش از آب دیدهٔ خویش
نکرد آن همدم دیرین مدارا مسلمانان مسلمانان خدا را
مگر خضر مبارکپی تواند که این تنها بدان تنها رساند
تو گوهر بین و از خر مهره بگذر ز طرزی کن نگردد شهره بگذر
چو من ماهی کلک آرم به تحریر تو از نون والقلم میپرس تفسیر
روان را با خرد درهم سرشتم وز آن تخمی که حاصل بود کشتم
فرحبخشی در این ترکیب پیداست که نغز شعر و مغز جان اجزاست
بیا وز نکهت این طیب امید مشام جان معطر ساز جاوید
که این نافه ز چین جیب حور است نه آن آهو که از مردم نفور است
رفیقان قدر یکدیگر بدانید چو معلوم است شرح از بر مخوانید
مقالات نصیحت گو همین است که سنگانداز هجران در کمین است نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دوازدهم خرداد 1390 توسط hamid reza
با عرض پوزش
هاستی که ما روی آن فایل های مان را آپلود میکردیم
به رحمت ایزدی پیوست
و مانند دیگر هاست ها در ایران
کشور عزیزمان به تاریخ پیوست
و
ف*ی*ل*ت*ر
شد
و فقط کسانی میتواند استفاده کنند که
یا
قند شکن داشته باشند یا
VPN
دوستان عزیز بازگردانی فایل ها مدتی
به طول خواهد انجامید
به امید روزی که بتوانیم به راحتی
از این نعمت استفاده لازم را ببریم
درود بر شما
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دوازدهم خرداد 1390 توسط hamid reza
نوشته شده در تاريخ سه شنبه سوم خرداد 1390 توسط hamid reza
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1390 توسط hamid reza
آلبوم مشترک محمدرضا هدایتی و برزو ارجمند دو هنرمند مطرح سینما، تئاتر و تلویزیون که به تازگی در سریال قهوه تلخ به ایفای نقش پرداختهاند، تا اواخر شهریورماه سال جاری منتشر میشود. فرزاد جلالی تهیه کنندهی این اثر با اعلام این خبر به سایت موسیقی ایرانیان گفت: «آلبوم در سبک موسیقی پاپ است که هشت تا ده قطعه خواهد داشت، بنده و رشید رفیعی کار آهنگسازی قطعات را بر عهده داشتهایم و اکثر ترانههای آلبوم و تنظیم کل قطعات هم توسط رشید رفیعی انجام شده است.»
او در ادامه افزود: «این آلبوم تا اواخر شهریور ماه سال جاری توسط موسسه «شیدا فیلم» به طور گستردهای وارد بازار موسیقی کشور خواهد شد.» فرزاد جلالی با ذکر این نکته که خود هدایتی و ارجمند در انتخاب ملودی و ترانهها تاثیر بسزایی داشتهاند، به خبرنگار موسیقی ایرانیان گفت: «در این آلبوم محمدرضا هدایتی و برزو ارجمند در برخی از قطعات همخوانی داشتهاند و قطعات دیگر آلبوم نیز توسط این دو به صورت تکی اجرا شدهاست، برخلاف هنرپیشههای دیگر که بدون هیچگونه استعدادی وارد خوانندگی میشوند و در این زمینه شکست میخورند، محمدرضا هدایتی و برزو ارجمند هر کدام پیشتر از این اثر، خود به صورت مستقل آلبوم منتشر کردهاند و تجربهی لازم را در این زمینه دارند و با دارا بودن استعداد و شناخت سلیقه مردم وارد این عرصه شدهاند، این دو هنرمند واقعا صدای بسیار زیبا و قوی دارند و حتی مهمتر از آن همه فاکتورهایی که یک خواننده باید برای وارد شدن به این عرصه دارا باشد را در خود دارا میباشند، مطمئن هستم با انتشار آلبوم مردم عزیزمان نیز شاهد اتفاق خجستهای در این زمینه خواهند بود.» در ادامه می توانید تصویری از مرحله ضبط آلبوم مشترک محمدرضا هدایتی و برزو ارجمند را در استودیوی موسیقی مشاهده کنید، حضور اتفاقی شهرام ناظری استاد آواز موسیقی ایرانی در استودیویی که هدایتی و ارجمند هم در آن استودیو در حال ضبط اثرشان بودهاند در نوع خود جالب توجه است.
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه یازدهم فروردین 1390 توسط hamid reza
عباس سجادي مديرعامل موسسه نغمه شهر در گفتوگو با خبرنگار موسيقي فارس گفت: موسسه نغمه شهر به عنوان يكي از كوچكترين خادمان اهالي موسيقي، رديف موسيقي ايران را با روايت ني استاد حسن كسايي اين نوازنده بزرگ جهاني در سال جاري به يونسكو ارائه خواهد كرد. وي ادامه داد: استاد كسايي رديف موسيقي را با ني اجرا و به ما واگذار كردند كه ما امسال آن را براي ثبت جهاني به يونسكو ارائه ميكنيم. سجادي در ادامه افزود: ما براي سازهاي ديگر و آواز نيز روايتهاي مختلفي از استادان بنام داريم اما رديف ني كه توسط اين يگانه زده شده يك اثر منحصر به فرد است و بيترديد استاد كسايي يكي از جديترين و بزرگترين راويان رديف موسيقي ايراني است. در تاریخ ۱۳۸۹/۱۰/۱۸ سایت خبرگذاری پانا و چند خبرگذاری دیگر خبری مبنی بر اینکه این اثر در ایران توسط موسسه آوای باربد منتشر شده درج شده بود. متن این خبر به شرح زیر است: خبرگزاری پانا :آلبوم «ردیف موسیقی با روایت نی سیدحسن کسایی» شامل چهار لوح فشرده از گوشههای دستگاههای موسیقی ایرانی، همراه با کتابچهای منتشر شد . به گزارش خبرگزاری پانا، به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل این سازمان، «سیدعباس سجادی»، مدیر امور موسیقی معاونت هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، دراینباره گفت: استاد کسایی در آستانه هشتاد سالگی و کمال هنری خویش، این اثر ارزشمند را روایت کردهاند که حاصل هفت دهه تلاش و تجربه هنری ایشان است که بهحق علاقهمندان و صاحبنظران موسیقی سالها در انتظارش بودند. وی افزود: کتابچه همراه این آلبوم نیز با عنوان "از نی حکایتی " به کوشش فرزند استاد، "سیدمحمدجواد کسایی " و زیر نظر ایشان گردآوری شده است که شامل "نقش ردیف در موسیقی ایران "، "نگاهی به تاریخچه نینوازی از آغاز تا به امروز "، "کشت گیاه نی و چگونگی ساخت انواع و اقسام آن " و ... است که به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی تحریر شده است. سجادی خاطرنشان کرد: این اثر منحصر به فرد به بهانه سال جهانی مولانا، که بر دیباچه مثنویاش "نینامه " میدرخشد، از سوی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به این استاد یگانه سفارش داده و در طول این سالها آماده شده است. از مختصات این ردیف میتوان به پویایی آن، اصالت و استادی راوی، خاصیت ویژه اجرایی و آموزشیاش اشاره کرد. به مناسبت انتشار این اثر، استادحسن کسایی پیامی فرستادند که در آن چنین آمده است: مولوی در "فیهمافیه " میفرماید: "نخست از سر شوق و ذوق شعر میسرودم. در آن زمان، تنها همان ذوق برانگیزنده شعرهایم بود. شعرهایی که بهرههای زیادی داشت. شگفت اینکه اکنون که آن شوق در من پژمرده است، باز هم شعرهایم بهرههای فراوانی دارد. " از زمانی که برای نخستین بار در رادیو نوازندگی کردم (1322)، درست شصت و هفت سال میگذرد؛ از زمانی که برای نخستین بار ساز نی را به ارکستر بردم (1327)، شصت و دو سال، از زمانی که برای نخستین بار در برنامه گلها به دعوت داود پیرنیا شرکت کردم (1335)، پنجاه و چهار سال؛ از زمانی که در آخرین برنامه رادیویی شرکت کردم (1358)، سی و یک سال؛ و از زمانی که دوباره به ضبط نوازندگی مشغول شدم (1378)، یازده سال میگذرد. باری، نزدیک به چهل سال است که روی صندلی خانهام، در گوشهای آرام، اما بیقرار نشستهام. لحظهای از اندیشیدن بر روی موسیقی، و ساختن و نواختن غافل نماندهام. سه سال پیش هم مقداری از ردیف موسیقی ایران را با نی نواختم؛ اینکه میگویم "مقداری " به این جهت است که کل ردیف، نوازنده را از خلاقیت و ذوق و ابتکار باز میدارد. در اصل، کسانی که به دنبال کمیت گوشهها هستند، اشخاصی هستند که به درستی نه میتوانند بخوانند، و نه میتوانند بنوازند. پس عقیده دارم که اگر کسی در همین حد یاد بگیرد و بیشتر به دنبال خواندن خوب و نواختن خوب باشد، راه صحیح را طی خواهد کرد. این آلبوم [ردیف نی]، نتیجه هفتاد سال بررسی و ممارست در موسیقی است. این نکته را هم اضافه کنم که "موسیقی دستگاهی " برای تمام سازها به شرط آنکه بر مبنای "موسیقی آوازی " استوار باشد، کم و بیش یکسان است. در ضمن باید عرض کنم که ردیف مکتب اصفهان و شیراز و تبریز و ...، عناوین ساختگی است و حقیقت نمیتواند داشته باشد. چرا که در اصل یک ردیف بیشتر نداریم، آنهم "ردیف موسیقی ایران " است. این حرف من و حرف شما نیست، کهن است و من امیدوارم که در آینده نیز هنرمندان خوبی در مملکت ما پا به عرصه وجود بگذارند، و نگذارند این موسیقی از بین برود. در پایان لازم میدانم از هنرمند عزیز آقای شهرام میرجلالی، از آقای سیدعباس سجادی (مدیر موسیقی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)، از همسر و فرزندانم، و از سایر دوستان بزرگواری که مشوق اصلی من در اجرای این ردیف بودهاند، یاد و سپاسگزاری کنم. پنجم آذرماه 1389 - اصفهان این اثر از آخرین تولیدات مدیریت موسیقی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است که با حمایت موزه موسیقی و توسط موسسه آوای باربد منتشر شده است و از امروز در دسترس علاقهمندان قرار خواهد داشت.
نوشته شده در تاريخ سه شنبه نهم فروردین 1390 توسط hamid reza
|
 در شب مهتابی از ماه بهار در لب سبزه کنار جویبار با سه تار خود صفایی داشتم شور ماهورو نوایی داشتم بود گرم درد دل با من سه تار این چنین میگفت با حال نزار |
|
 |
||
